mukayese
kimi geldi habersizce rüyalarıma
kimi ses etmeden gitti karanlığına
kimi bi’haberdi herşeyden masumca
kimi çok çabuk yenildi savaşa
biri uykumu çaldı kabuslar içinde
biri gülüşümden kopardı gitti
biri için saçlarımı döktüm yelesine gecenin
biri çaldı beni benden habersiz…
seni kaç kişi sevdi?
seni kaç kişi bildi?
seni kaç kişi öptü?
seni kaç kişi ben sandı?
[04.02.2010 / 01:38]
devamıs-avuntu
söylenmemiş sözlerimi kuruttum dilimin ucunda
gözlerimin tarlasını nadasa vurdum
seni son gördüğüm yerde şimdi
ben kendimi avuttum durdum..
[tarih: geçen sene]
devamınimfolepsi ╥
hadi kaşısın arzularını gece yorgunluklara
hadi deli dolu düşlerini anlat onlara
bu kaçıncı sahipsiz geceye teslimiyetindir
sağım solum bu hastalıkla senin gibiler yüzünden teleftir
düşsün yüzünden parça parça etin
geriye kalmaz makyajın, sen onsuz bir hiçsin
her gece öldürdüğün çocukların hıncıyla yanarsın
kadınlığın, varlığın, günahlarınla daha ne kadar yaşarsın
ve yalanlar,
tozuna dumanına kattığın dünyadır.
bu en günahkar hastalıktır ki,
bedenini bile sattırır..
[tarih yok, çok eski bi kaydın gün yüzüne çıkışı sadece..]
devamısustur kelimeleri, beraat etsin yüreğim!
yönünü kaybetmiştir artık
senin için doğmaz bu güneş
kuşların göç vakti erken gelmiştir artık
artık gitmek vaktidir,
artık susmak…
solmuş çiçeklerinle bu bahçeden,
çekip gitmek zamanıdır şimdi,
şimdi zamanıdır çekip gidebilmenin,
mevsimler içimizden güz rehavetiyle geçerken…
gökyüzünde bir güneş
kar topluyor eteklerine dağlarının,
ve son yolcusu bu vagonların
bir ıslak seyyah çarığıdır..
dumanına karışırım gökkubbenin,
dumanıma karışır küllerim,
duman gibi yok olur geçmişim,
sustur kelimeleri,
beraat etsin yüreğim!
[ 01.02.2010 / 10:31 ]
devamıyeni-lik
bu yeni toprak üstünde,
doğacak olan her yeni çocuğa,
merhaba..
ve geçmişte kalan her anıya
çekilmiş bir sünger gibi zaman,
öyleyse elveda..
uyku'susuz
uzanmış yatağa
düşleri kovalıyorum
uyku dolanıyor ayağıma
sensizliğe uyanıyorum.
ben sana doluyorum!
gün ve gün giderek..
seninle açsam gözlerimi:
dakikalar aceleci,
saatler kısa,
günler yetersiz
bak aylar bile geçti..
ben sana dokunuyorum,
aşk ile doluyorum..
dur vakit kendini kandırma
kelimeler kalemime gizlenmiş
bak artık yazamaz oldum,
en son ne zaman hüzünlendim
ne zaman gözüme yaş hücum etmiş
bunu bile hatırlamıyorum..
vakit geç oldu,
geç kalınmış mısraları karalıyorum
kim bilir ne zaman başladım yazmaya
ama seninle nihayeti buluyorum
bu gece de,
sana susuzluğum,
sana uyuyorum.
[ 13.11.2009'dan 19.01.2010'a.. ]
devamıyalnız not, yanlız not!
uyku dediğin iki kişilik olmalı,
şimdi sen yanlız uyuyabiliyor musun yatağında?
uyku dediğin yalnız seninle olmalı,
şimdi ben uyuyamıyorum senden uzakta..