güve'n

Güven, pamuk ipliğinde cambaz bir karıncadır… Kılı kırk yaran düşünceler, beynin en umulmadık çıkmazında karşılar; karalar hayalleri: yaralar… Güven vermek: ödün vermekten geçer bazı zaman, değer vermekten ve önemsemekten… Güvenmek: canı teslim etmektir kimi zaman; gözü kapalı, herşeye rağmen…
Denedim ama;
Güvenmiyorum…
Güvenemiyorum değil… Güven vermiyor bir türlü bu hal ve durumlar…
Güven, yüreğe girmek için kurulan sırat köprüsüdür… Ya geçmek için yaşanır yada yanmak için…
Bu senin seçimin…
Alim Vedat Süner / 24.03.2009 | alimvedatsüner | yorumsuz
alıntı
“yeni bir sayfa açacak kadar gücün yoksa; eski sayfaları karalama”
- alim vedat süner
- alim vedat süner
kategoriler
tarama
ne okuyorum?
Kayıt bulunamadı!
deepNot
kimseye değil yazdıklarım, kimse alınmasın üstüne; benim derdim kendimle...
