ayrılık vakitsiz bir misafirdir..
odanın ta orta yerine gelir oturur pervasızca,
saatleri yerden toplarken akrep; yelkovanı yeller almış ki kayıp…
çok şükür sabah olur uyanırız da
geride kalır her şey her zaman
kim ölmüş ve kim kalmışsa yanımızda
sürer gideriz bu hayatı,
yeni bir tarlaymışcasına…
ve yeni ekinler sürülür tarlamıza
biz ki toprağın oğulu
biz ki günahın torunu…
biz ki yenilgilerin şahidi; tarihimiz yazar bizi
veririz yeniden birazcık şefkate en nadide bitkimizi..
sevgimizi..
gençliğimizi…
kendimizi…
o kadar bonkör ki yüreğimiz
nicesine gözümüzü kırpmadan feda ettik
can gibi bir mücevherimizi..
nicesi de zaman içinde kaybolup gitti
elden tek gelen dönüp ardından hüzünlenmekti..
şimdi yetiştirdiğimiz bir tecrübedir ki
biz onun dalları gölgesinde büyütürüz
o hep varolan yüreğimiz çocuğu,
ne mutludur geçmedik kendimizden
ölmeden önce hayata
bir nanik borcumuz kaldı…
en güzel rüyasından uyanan adamım ben;
kötü bir kabusda yaşayan figuran…
saati çalışmayan biriyim
ve hep zamansız ayrılıklar yaşıyan…
ayrılık vakitsiz bir misafirdir..
odanın ta orta yerine gelir oturur pervasızca,
saatleri yerden toplarken akrep; yelkovanı yeller almış ki kayıp…
çok şükür sabah olur uyanırız da
geride kalır her şey her zaman
kim ölmüş ve kim kalmışsa yanımızda
sürer gideriz bu hayatı,
yeni bir tarlaymışcasına…
ve yeni ekinler sürülür tarlamıza
biz ki toprağın oğulu
biz ki günahın torunu…
biz ki yenilgilerin şahidi; tarihimiz yazar bizi
veririz yeniden birazcık şefkate en nadide bitkimizi..
sevgimizi..
gençliğimizi…
kendimizi…
o kadar bonkör ki yüreğimiz
nicesine gözümüzü kırpmadan feda ettik
can gibi bir mücevherimizi..
nicesi de zaman içinde kaybolup gitti
elden tek gelen dönüp ardından hüzünlenmekti..
şimdi yetiştirdiğimiz bir tecrübedir ki
biz onun dalları gölgesinde büyütürüz
o hep varolan yüreğimiz çocuğu,
ne mutludur geçmedik kendimizden
ölmeden önce hayata
bir nanik borcumuz kaldı…
(19:55 / 21:33)