Comments on: tanrıların çocukları http://www.alimsuner.com/2009/05/20/tanrilarin-cocuklari/ alim vedat süner Thu, 17 Mar 2011 08:21:34 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 By: Syntax http://www.alimsuner.com/2009/05/20/tanrilarin-cocuklari/comment-page-1/#comment-167 Syntax Wed, 20 May 2009 15:46:05 +0000 http://www.alimsuner.com/?p=340#comment-167 ne yapmışım ? Tanrıları mı kızdırdım yoksa ? ne yapmışım ? Tanrıları mı kızdırdım yoksa ?

]]> By: as http://www.alimsuner.com/2009/05/20/tanrilarin-cocuklari/comment-page-1/#comment-166 as Wed, 20 May 2009 14:33:43 +0000 http://www.alimsuner.com/?p=340#comment-166 ne yaptın sen çocuk.. ne yaptın sen çocuk..

]]> By: Syntax http://www.alimsuner.com/2009/05/20/tanrilarin-cocuklari/comment-page-1/#comment-165 Syntax Wed, 20 May 2009 12:05:34 +0000 http://www.alimsuner.com/?p=340#comment-165 patlattım tek bir dokunuşla vücuduma bağladığım dinamitten ölü aşk tohumlarını... binbir sevdaya yapıştı kaldı parçalarım... bu yüzdendir sana sakat varışlarım... *** kapandı perde! açıldı göz'enekler! *** açtım gözlerimi, bir hastane odası serinliğindeydi avuçların, bandajlarımdan taşan iltihaplarımı temizliyordun sen... kapattım gözlerimi mecalsiz karanlığa, nefesindi hissettiğim kulağımda... saçlarımı okşadın sonra; bense uyku provasında kendime kayboldum... *** kapandı göz! kelebek oldu söz! *** tek bir lafınla kalktım ayağa; bi' zaman irdelendim, direndim, kirlendim... kaçmak isteyipte sana vardım hep... acılarımla beslemek istemedim gözlerindeki nur'u... sancılarımın zindanında büyütmek istemedim o çocuk ruh'u dünyayı dolaşan bir seyyah oldum hayalin üstünde yol alan, ve uzaklaştığım noktaya vardım her zaman, sana uzandı sevdam... senden kaçtıkça, rüyam; senden uzaklaştıkça dünyam oldun... bunca emeğine karşılık ben sadece... sadece ben aşk için yaşayan, azılı bir militan oldum... (14:10 - 15:03) patlattım tek bir dokunuşla vücuduma bağladığım dinamitten ölü aşk tohumlarını…
binbir sevdaya yapıştı kaldı parçalarım… bu yüzdendir sana sakat varışlarım…
***
kapandı perde!
açıldı göz’enekler!
***
açtım gözlerimi, bir hastane odası serinliğindeydi avuçların,
bandajlarımdan taşan iltihaplarımı temizliyordun sen…
kapattım gözlerimi mecalsiz karanlığa, nefesindi hissettiğim kulağımda…
saçlarımı okşadın sonra; bense uyku provasında kendime kayboldum…
***
kapandı göz!
kelebek oldu söz!
***

tek bir lafınla kalktım ayağa; bi’ zaman irdelendim, direndim, kirlendim…
kaçmak isteyipte sana vardım hep…
acılarımla beslemek istemedim gözlerindeki nur’u…
sancılarımın zindanında büyütmek istemedim o çocuk ruh’u
dünyayı dolaşan bir seyyah oldum hayalin üstünde yol alan,
ve uzaklaştığım noktaya vardım her zaman,
sana uzandı sevdam…
senden kaçtıkça, rüyam; senden uzaklaştıkça dünyam oldun…
bunca emeğine karşılık ben sadece…
sadece ben aşk için yaşayan,
azılı bir militan oldum…

(14:10 – 15:03)

]]> By: psytrance http://www.alimsuner.com/2009/05/20/tanrilarin-cocuklari/comment-page-1/#comment-164 psytrance Wed, 20 May 2009 09:53:46 +0000 http://www.alimsuner.com/?p=340#comment-164 gün doğumuydu tenin.. sarılıp uyuduğum çarşafım, yastığım, yorganım... geceleri dilimdeki ilahi duam... aşkım... bir fahişenin tırnaklarında kan pıhtılarım, sana kaçmıştım. yorgundu umutlarım, düşlerim kırılgan ve en temiz duygularım kurşuni... bir mavzer kadar ağırdı düşüncelerim kendime ve sen, fedakar, naif, sevecen... bütün kırıklıklarımla beni sarmıştın. oysa ben içinde intihar besleyen militan. sert rüzgarların direngen kayalıkları. en acıtan yalan. çok çabaladım inan normal insanlar gibi hükümsürebilmeyi pembe dünyanda... pamuk şekeri, hulohoplar, küçük oyunlar... sen herşeyi renklendiren sevdam. renklerin yutanıdır karam, rengim... tenim, aşkların yutanı... not'a gerek olmadan çıkılan yolculukları daha çok severim aslında... yol boyu mektuplar yazabilirsin ozaman. sorumsuzdursun ayrıca söylediklerinden. hatta biraz karmaşaya gelirse haklı olduğunu bile sanabilir geride kalan... ama sen. aşkımın çocuksu emektarı. ben intihar militanı... gün doğumuydu tenin.. sarılıp uyuduğum çarşafım, yastığım, yorganım… geceleri dilimdeki ilahi duam… aşkım…
bir fahişenin tırnaklarında kan pıhtılarım, sana kaçmıştım. yorgundu umutlarım, düşlerim kırılgan ve en temiz duygularım kurşuni… bir mavzer kadar ağırdı düşüncelerim kendime ve sen, fedakar, naif, sevecen… bütün kırıklıklarımla beni sarmıştın.
oysa ben içinde intihar besleyen militan.
sert rüzgarların direngen kayalıkları.
en acıtan yalan.

çok çabaladım inan normal insanlar gibi hükümsürebilmeyi pembe dünyanda… pamuk şekeri, hulohoplar, küçük oyunlar… sen herşeyi renklendiren sevdam. renklerin yutanıdır karam, rengim… tenim, aşkların yutanı…

not’a gerek olmadan çıkılan yolculukları daha çok severim aslında… yol boyu mektuplar yazabilirsin ozaman. sorumsuzdursun ayrıca söylediklerinden. hatta biraz karmaşaya gelirse haklı olduğunu bile sanabilir geride kalan…

ama sen. aşkımın çocuksu emektarı.
ben intihar militanı…

]]>