dans pistindeki hemşire ve herzekâr!
parmak uçlarına hücum etti kan
sürünerek geçti içimizden sessiz bir çığlık
notalar savruldu dört bir yana
bir sol anahtarı saplandı avucuma
dıt. dıt. dıt. dıııııtt..
çek çıkar saydığım sayıları
kurdu kuzu postundan sıyır
sıyrıl kapıldığın hastalığın mikrobundan
bulaşıcı hastalığıma acılarınla pansuman yap
tik.. tak.. tik.. tak..
önce bu iplerden kurtar beni
boynumda kolye gibi asılı duran
kurduğun darağacını sök çıkar
kurtar beni; kurtar bu hayat denen
cellat doktorun elinden..
çek.. çık.. çek.. çık..
savur gözlüklerini, lenslerini dilime yapıştır,
avucumdaki kanı temizle iç çamaşırına
savur küllerini avucumda sönen sigaranın
cesedime öpücükler kondur küfürlerle süslü
dur. kal. git’ yada…
karala satır satır yazdığım her bir mısrayı
karala hatta kazı dişlerinle
vücüduma sinen kokunu
bir neşter iziyle yalnız bırak beni
ölmem ben!
yaşarım!
elbette yarım yüreğimle hemşire!
sus.. ah.. bu.. ses…
ağlat beni,
gözyaşlarımı içerken geç kendinden
ağlat hadi, sızlat beni
ben bir herzekâr,
sen yaralarımda uzman hemşire
ve bu çalan müzik; kulağımdaki sesin!
ve bu dans pisti benim bedenim!