Alim Vedat Süner | dreamOn

Melankoli & Drama

Alim Vedat Süner — Tue, 16 Mar 2010 14:53:52 +0000

Melankoli
“ağlama bebeğim, seni hala seviyorum” “ne kadar hülyalı gözlerin” “kalbim yavru bir ceylan gibi zıp zıp” vs. gibi melodram repliklerini çıkardıktan sonra, sandık tan, sandıklarımı tan üzerine acı bir çamaşır suyu gibi damlattım. tan ağardı o sabah bembeyaz. son ra, adının ilk harfi bir yılan gibi algımda kıvrılmaya başladı. belli ki, sen, son ra, beni unutuyorum ben. hafızamı kaybettim. yolun kenarına bir ağaç durdum. bazı meyveler vurdum hırsımdan, bazı yapraklar buruşturdum avucumda. av cı ruhum cı ekini ayırdı yaptığı işten. adının sonuna ekledi sanki bir takma isim gibi. adın “son ra cı” dedi biri duydum. adım “son ra cı” benim bildim. bir ağaç durdum, sonra bir uyudum, uyandım. hep biraz çamaşır suyuyla, karanlığı lekeledim. “son ra cı” benim adım bildiğim, ra ların en sonuncusu,tuhaf bir zamandı, kendimi meraktan, bir ağacı kökünden söken fırtına kopardım, durduğum yerdi, geceydi. gözüme değdi tan dan damlayan bir damla çamaşır suyu ”o sendin ! ” zifiri gecem aydınlandı. hatırladım. son ra ra’ların en sonuncusu, işte sen… sözlerini birer dize gibi sandığa kitlediğim çirkin olsun bütün yazdıklarım işte bu yüzden ağlasın sandıkta bana hiç yazmadıkların. komiktiler zaten. palyaçolar çiziyiorum hırsımdan.

An-Dante

Drama
Hırsıma yenik düştüğümde tanıştım, hırsız bir körebeydi beni düşüren yere.. Yer ki, gök gibi sonsuzluğa uzandı ufuk çizgisini aştıkça… Güzel sözler, güzel yeminler, güzel gözler, güzel olan herşeyden ötelenmiş bir yalnızlık kavgasıydı bahar… Kelimeler buzu çözülmüş sokakların, çamur balçığı gibi dilimin ucunda, dilimin ucunda sözlerinin parçalanışı gibi durur aldanışlar… Beni yere düşüren, hırslı bir körebeydi. Cümleler onu kovalayan bir cellat gibi; parçaladın beni azrailim, kelimelerinle parçaladın… Şimdi adının ilk harfi gibi, geldiğim yere dönüşümü gösterir yol işaretleri… Yollar, geçmişe uzanan saç telleri gibi… Yollar, geleceğin çözülmemiş labirentleri… Yollar, seni bana bağlamaya sebep arayan gizli geçit dehlizleri… Ah bu kaybettiğim çocukluğum: vücuduma işlenmiş lekesi: düştüğüm yollardan kalan parçalanmış etin yenisi… Parçalanmamış eski düş çizikleri… Ve hepsi varlığımın imgesi…
Temizleyebilir misin vücudumdaki lekeleri? Silebilir misin tüm yazdıklarımı? Kesebilir misin, bir ağaç gibi dikilen melankolik yanımı?
Damlat.. Yakmıyor canımı…
Damlat.. Acıtmıyor gözlerimi…
Damlat… Korkmuyorum!
Elindeki çamaşır suyu değil, gözlerinin kederi…

Alim Vedat Süner
[16.03.2010 - 16:44]

aşk ve şarap

Alim Vedat Süner — Thu, 04 Mar 2010 08:50:45 +0000

Nerdesin ey aşk,
gel de gün sana kalsın.

Ölüm ki şarabıdır kadehin,
dolduralım da kader utansın.

Belki hiçtim dün gece,
Bugünse yüreği can’a kattım.

Nerdesin ey aşk,
gel de yüreğim sana kalsın.

[04.03.2010 / 10:32]

bencileyin!

Alim Vedat Süner — Mon, 15 Feb 2010 09:31:58 +0000

hani’miş,
söylenen sözlerin esrarı,
dilimizde bir şarkı gibi kaybolurken;
yer ve gök -
toz ve duman -
kül ve ten üzerinde can bulan
ve ahenkler içinde gönlümüze zerk ederken
- her’an uzanan dost eli, şimdi nerdeymiş ?

ninniymiş,
söylediğimiz en ahkam kesen fasıllar da,
ve kadehimizdeki mey ile geçerken gece;
uyutmuş -
unutmuş -
kayırtmış -
bayıltmış -
içimizdeki cüsseli insan canavarını
hatta güne varmaya yakın ayaklanan her işçi gibi yürekte
sabaha ermeden kaybedilen dostların kulağında
bir huzurun sesi olarak kalmış..
- nenni insan dölü, nenni’den aldan(m)ış..

deveymiş,
dev gibi insan yüreği içinde,
cirmin naçizane nahifliğine inatmış;
sonra büyüdü ya -
sonra gördü ya -
sonra tat ve kokuydu ya hayat
kimsesiz bir kuyunun delisi olmuş;
ab-ı şor ile dolu kuyunun endam ile kaynağı..
- deveymiş, pirenin haline şaşmış…

cüceymiş;
ellerini kaldırınca Hakk’a bin duayla,
olmuş olanlar bir anda ve o başladığında yalvarmaya
birden bin –
binden hiç –
hiç ile bir piç -
ve meczup yüreğini dağladıkça ıslak taşlarda,
can’dan koparmış, parça parça ayrılırken..
- bir küçük olmuş, bu devler ülkesinin zindanlarında…

velhasıl,
hanimiş, ninniymiş, deveymiş, cüceymiş;
- bencileyin şimdi ölmüş..

[15.02.2010 / 10:55]

gaddar!

Alim Vedat Süner — Tue, 09 Feb 2010 23:43:06 +0000

her acıyı içime gömerek yaşamayı,
yalnızlığımda ağlayıp
yanlışlarımla büyümeyi öğrendim.

ne kadar gaddar bir insanım,
ne kadar acımasız: acılar karşısında…

acısına merhem olamayacağım insanları,
acılarıyla başbaşa bırakmayı öğrendim.
acılarımla bir başıma savaştığım,
ıssız ve soğuk yalnızlığımda..

ne kadar gaddar bir insanım
ne kadar acınası: gözyaşlarımı sakladığımda…

[10.02.2010 / 01:39]

mukayese

Alim Vedat Süner — Thu, 04 Feb 2010 07:04:04 +0000

kimi geldi habersizce rüyalarıma
kimi ses etmeden gitti karanlığına
kimi bi’haberdi herşeyden masumca
kimi çok çabuk yenildi savaşa

biri uykumu çaldı kabuslar içinde
biri gülüşümden kopardı gitti
biri için saçlarımı döktüm yelesine gecenin
biri çaldı beni benden habersiz…

seni kaç kişi sevdi?
seni kaç kişi bildi?
seni kaç kişi öptü?
seni kaç kişi ben sandı?

[04.02.2010 / 01:38]

s-avuntu

Alim Vedat Süner — Thu, 04 Feb 2010 06:42:49 +0000

söylenmemiş sözlerimi kuruttum dilimin ucunda
gözlerimin tarlasını nadasa vurdum
seni son gördüğüm yerde şimdi
ben kendimi avuttum durdum..

[tarih: geçen sene]

nimfolepsi ╥

Alim Vedat Süner — Mon, 01 Feb 2010 09:17:29 +0000

hadi kaşısın arzularını gece yorgunluklara
hadi deli dolu düşlerini anlat onlara

bu kaçıncı sahipsiz geceye teslimiyetindir
sağım solum bu hastalıkla senin gibiler yüzünden teleftir

düşsün yüzünden parça parça etin
geriye kalmaz makyajın, sen onsuz bir hiçsin

her gece öldürdüğün çocukların hıncıyla yanarsın
kadınlığın, varlığın, günahlarınla daha ne kadar yaşarsın

ve yalanlar,
tozuna dumanına kattığın dünyadır.

bu en günahkar hastalıktır ki,
bedenini bile sattırır..

[tarih yok, çok eski bi kaydın gün yüzüne çıkışı sadece..]

sustur kelimeleri, beraat etsin yüreğim!

Alim Vedat Süner — Mon, 01 Feb 2010 08:36:05 +0000

yönünü kaybetmiştir artık
senin için doğmaz bu güneş
kuşların göç vakti erken gelmiştir artık
artık gitmek vaktidir,
artık susmak…

solmuş çiçeklerinle bu bahçeden,
çekip gitmek zamanıdır şimdi,
şimdi zamanıdır çekip gidebilmenin,
mevsimler içimizden güz rehavetiyle geçerken…

gökyüzünde bir güneş
kar topluyor eteklerine dağlarının,
ve son yolcusu bu vagonların
bir ıslak seyyah çarığıdır..

dumanına karışırım gökkubbenin,
dumanıma karışır küllerim,
duman gibi yok olur geçmişim,
sustur kelimeleri,
beraat etsin yüreğim!

[ 01.02.2010 / 10:31 ]

yeni-lik

Alim Vedat Süner — Sun, 31 Jan 2010 23:09:21 +0000

bu yeni toprak üstünde,
doğacak olan her yeni çocuğa,
merhaba..

ve geçmişte kalan her anıya
çekilmiş bir sünger gibi zaman,
öyleyse elveda..

uyku'susuz

Alim Vedat Süner — Tue, 19 Jan 2010 00:49:46 +0000

uzanmış yatağa
düşleri kovalıyorum
uyku dolanıyor ayağıma
sensizliğe uyanıyorum.

ben sana doluyorum!
gün ve gün giderek..

seninle açsam gözlerimi:
dakikalar aceleci,
saatler kısa,
günler yetersiz
bak aylar bile geçti..

ben sana dokunuyorum,
aşk ile doluyorum..
dur vakit kendini kandırma

kelimeler kalemime gizlenmiş
bak artık yazamaz oldum,
en son ne zaman hüzünlendim
ne zaman gözüme yaş hücum etmiş
bunu bile hatırlamıyorum..

vakit geç oldu,
geç kalınmış mısraları karalıyorum
kim bilir ne zaman başladım yazmaya
ama seninle nihayeti buluyorum

bu gece de,
sana susuzluğum,
sana uyuyorum.