sis: "beşiktaş"
dilimde bi'kaç şarkı
girdim eve..
dört köşe, dört duvar…
oturdum yere; yer kabul etmedi..
sırtıma yükledim ceketi, yetmezmiş gibi yüküm; çektim-çıktım…
ıslaktı şehrin sokakları… sırılsıklam…
gelip geçenler görmedi hiç yüzümü kapşonun altından..
bilmedi kimse ağladığımı…
oturdum ıslak banklara; kabul etmedi soğuk; git dedim, git evine…
döndüm dolaştım beşiktaşın sokaklarında…
indim çıktım yokuşları… gbt testine bile girdim olur olmadık yerde…
sevgili günlük/ sevgili hüzünlük…
“yokluğuma emanet et sende
benden kalanları…”
bu gece meçhule yaptırdım kaydımı…
bu geceyi sildim hayatımdan;
notunu buraya düşerken..
ve yine dilimde o bi’kaç şarkı..
'mission accomplished' der buna elalem..
beşiktaş’ın inişli çıkışlı sokaklarında deli gibi ev arayıp yağmuru yedikten sonra; bulundu ev nihayet..
hoş, şirin; güzel olacak inşallah..
amma ve lakin, bitmek bilmiyor koşuşturmacası.. kendimden uzak kaldım.. en yakın vakitte görüşmek üzere…