Alim Vedat Süner | dreamOn » sen

yalandan yalnızlık

Alim Vedat Süner — Mon, 09 Jan 2012 16:36:09 +0000

gece çökünce, gün döner arkasını ertesine,
şehrin ağır ağır yalnızlığı çekilince hanelerine,
yalnızlığına sarılmayı
marifet saydığında, işte böyle gecelerde,
dolanırsın yalnızlığına;
farkına bile varmadan,
seni çekip çeviren sarmaşığa…

oysa, yalnız olamaz ki insan,
hiçbir insan kendine bu cezayı kesemez ki,
hiçbir canlı kendini yalnızlığına hap’sedemez çünkü,
hiç,
    hiçbir,
        hiçbirşey,
        bizim kadar yalnız kalmayı beceremez şu hayatta…

yüzümdeki gülümsemelere aldırış etmiyor gökyüzü,
rüzgar yer yer tuzunu kurutsa da,
gözlerimin çehremden süzülüp gidişine
aldırmıyor atmosfer…
şimdi hava kararıyor,
hiç bu kadar soğuk olduğunu hissetmemiştim havanın,
hiç,
bu kadar sarılmamıştım yansızlığına,
hiç,
bu kadar bir yanım eksik kalmamıştı…

dedim ya,
hava kararıyor..
ve ben başka bir yalanla avutuyorum,
yalandan yalnızlığımı..

[09.01.2012 / 18.32]

ölüm // sen hiç -1-

Alim Vedat Süner — Mon, 25 Jul 2011 11:41:17 +0000

ölüm,
yalnızca bedeni terk etmesi değildir ruhun,

ölüm,
yalnızca dünyadan göçmek değildir,

ölüm aslında,
sen kendini hayattan men ettiğinde
gözlerindeki donuk bakıştır.

sen hiç katil olduğunu düşündün mü?

[ 29 Nisan / eski yazıtlar ]

sadece “sen” üzerine “aşk”

Alim Vedat Süner — Thu, 21 Jul 2011 09:52:00 +0000

sen
(
seni özlemek,
seni saklamak,
seni koklamak,
seni uyukularında ve sana uykularda,
seni sen yapandır.
)
aşk…

[21.07.2011 / 12:49]

unutsan da olur..

Alim Vedat Süner — Thu, 03 Feb 2011 12:29:12 +0000

beni dün seviyordun, bugün unutsan da olur, yarın seveceğinden emin olduğum için…

belki..

Alim Vedat Süner — Thu, 27 Jan 2011 10:45:32 +0000

sen ‘belki’lere sığın,
ben seni sevdiğim kadar hayatta kalayım!

sen?

Alim Vedat Süner — Wed, 26 Jan 2011 23:49:38 +0000

ben hayatın savaşında kan kaybettikçe,
beni rüyadan uyandıran her yaraya,
o içindeki çocuk inançla
sen deva olabilir misin?

ben şimdi uyku vaktini geçirmiş,
huysuz bir çocuk olsam da,
mahmur gözlerimi dolduracak
uyku’m sen olabilir misin?

dakikalar saatleri,
saatler günleri kovalarken,
bu hızla çarpan yüreğimi huzurla
her sabaha uyandıran sen olabilir misin?

kayıp bir kenti ararken içimizde,
zamana yenik düşersek eğer
son bakışımda hayata
gözlerimin içinde sen olabilir misin?

[ 27.01.2011 / 01:45]

hatırlatma:

Alim Vedat Süner — Wed, 10 Nov 2010 19:53:50 +0000

sen sen ol, seni unutmaya çalışma;
ben denedim, olmuyor…

parado’x!

Alim Vedat Süner — Tue, 09 Nov 2010 23:51:39 +0000

ben benim yerimde olsam, kendi kendimin katili olurdum; sen benim yerimde olsan, kim bilir bu kaçıncı intiharın olurdu…

mukayese

Alim Vedat Süner — Thu, 04 Feb 2010 07:04:04 +0000

kimi geldi habersizce rüyalarıma
kimi ses etmeden gitti karanlığına
kimi bi’haberdi herşeyden masumca
kimi çok çabuk yenildi savaşa

biri uykumu çaldı kabuslar içinde
biri gülüşümden kopardı gitti
biri için saçlarımı döktüm yelesine gecenin
biri çaldı beni benden habersiz…

seni kaç kişi sevdi?
seni kaç kişi bildi?
seni kaç kişi öptü?
seni kaç kişi ben sandı?

[04.02.2010 / 01:38]

yaşam

Alim Vedat Süner — Thu, 19 Nov 2009 22:20:18 +0000

sustu gece,
sustu tüm kelimeler,
sustu ellerimin sıcaklığı,
sustu düşünceler,
sen gelince başlar
başlar yeniden yaşamaya
gönlümde açan tüm çiçekler!