sis: "şiir"
şiir ve kadın
o gelince eksik kaldı bir yanı..
ama bırakmadı varlığını, kaçtı…
yere dökülen mürekkep bulaştı
ayaklarından tüm salona
ve o giderken hiç bir ses duyulmadı…
parmak uçlarına basarak ayrıldı
kadınım usul usul girerken yatağa
az önce onun yattığı yerler ıslak kalmıştı
söylemedim,
kendime sakladım kelimelerimi
ve gideceği zamanın ertesine..
sustum,
izledim…
biliyorum saklanmıştı; en kötü komşu kaldırıma
kadınım gider gitmez
tekrar girecekti koynuma
anlat diyecekti şiir,
anlat aşkını bana..
22.08.2009 / 02:12
devamışiir ve katil
üzerine çekti karanlığı,
geceyi giydi üstüne
diline doladığı tanınmadık bir şarkı
izledi elindeki neşter ile
izledi çaresiz kurbanını
o son nefesini vermeden
yerinden kıpırdamadı
kadını bulduklarında
sağnak yağışlı bir hüzne maruz kalmış;
sırılsıklam ve paramparçaydı…
sevgiliden geriye kalan
son bir kağıt parçasına sarılmıştı sımsıkı,
hiç ayrılmamak için göğsüne basmıştı…
sırılsıklamdı gözyaşlarıyla..
elindeki şiir ile kendini parçalamıştı..
22.08.2009
devamıanladım
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
”Sana ihtiyacım var, gel ! ” diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ”git” dediğimde anladım..
Biri sana ”git” dediğinde, ”kalmak istiyorum” diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ”affet beni” diye haykırmak istemekmiş pişman
olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…